Κείμενο
Σχέδιο Εκτροπής
*Σπυρίδων Τσάλλας
Το ζήτημα της αντικατάστασης της αστυνομικής ταυτότητας και άλλων μέσων ταυτοποίησης με τον Προσωπικό Αριθμό αποτελεί χαρακτηριστικό ζήτημα πόλωσης ανάμεσα σε εκείνους που αυτοχαρακτηρίζονται ως υποστηρικτές της «Δημοκρατικής Παράταξης» — κομμάτων με διεθνιστική ατζέντα και αντινατιβιστική ρητορική — και σε εκείνους που τοποθετούνται στην Πολιτειακή Παράταξη, η οποία πρεσβεύει την εθνική κυριαρχία και την ατομική ελευθερία.
Όλα τα κόμματα της Δημοκρατικής Παράταξης στήριξαν αδιαμαρτύρητα τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, θεωρώντας ότι «το καλό του συνόλου» υπερέχει της ατομικής βούλησης.
Σήμερα, χωρίς καμία αυτοκριτική, τα ίδια κόμματα προωθούν τον Προσωπικό Αριθμό ως απόλυτα αναγκαίο, αποδεικνύοντας ότι για εκείνα ο περιορισμός των ατομικών δικαιωμάτων είναι αποδεκτός, αρκεί να εξυπηρετεί μια «ανωτέρα πολιτική σκοπιμότητα».
Η επανάληψη αυτού του σφάλματος έχει ως σκοπό να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω την εμπιστοσύνη των πολιτών στο κράτος.
Σε αυτή τη συγκυρία, θα μπορούσε να προταθεί μία ισόρροπη λύση: η υποχρεωτικότητα του Προσωπικού Αριθμού για όλα τα μέλη και τους υποστηρικτές των κομμάτων που προωθούν εθνομηδενιστικές θέσεις.
Τα κόμματα της Δημοκρατικής Παράταξης έχουν ήδη εμβαθύνει σε πολιτικές που μειώνουν σταδιακά τα εθνικά σύνορα — μεταναστευτική πολιτική, υπερεθνικές δεσμεύσεις, υπερφορολόγηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας που δεν ελέγχεται από τους ίδιους, κ.ο.κ.
Ο Προσωπικός Αριθμός θα λειτουργήσει ως ακόμα ένα εργαλείο που ενισχύει την αδιαφανή συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων και τον άμεσο έλεγχο των πολιτών.
Εφόσον το ιδεολογικό τους πρόγραμμα στοχεύει στην ενοποίηση σε επίπεδο ευρωπαϊκού ή παγκόσμιου κράτους, η καθολική επιβολή του Προσωπικού Αριθμού στους δικούς τους υποστηρικτές δεν παράγει πολιτικό σκεπτικισμό.
Αντίθετα, εξασφαλίζει ότι τα πιο «προοδευτικά» στοιχεία της κοινωνίας θα επιδείξουν μεγαλύτερη υπακοή σε ένα σύστημα πανταχού παρόντος ελέγχου.
Αντίθετα, σε όσους εντάσσονται στη λεγόμενη Πολιτειακή Παράταξη — εκείνους που πιστεύουν ακράδαντα στη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας και της ατομικής ελευθερίας — ο Προσωπικός Αριθμός θα πρέπει να είναι απολύτως προαιρετικός.
Γιατί;
Σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη με μακρόχρονη παράδοση ελευθεριών, η αντίσταση στην κεντρικοποίηση των προσωπικών δεδομένων είναι ζωτική για τη δημοκρατία.
Επιπλέον, εφόσον η Πολιτειακή Παράταξη θέλει το κράτος να υπηρετεί τον πολίτη και όχι να τον ελέγχει, η ελεύθερη επιλογή ή μη του Προσωπικού Αριθμού αποτελεί κεντρικό εργαλείο που καθορίζει την πορεία των σχέσεων Πολίτη–Κράτους.
Με ένα πλήρως προαιρετικό σύστημα, ο πολίτης έχει δικαίωμα και πρακτική δυνατότητα να διαφυλάξει την ψηφιακή του αυτονομία.
Καταλήγοντας, η πρόταση για υποχρεωτικότητα του Προσωπικού Αριθμού στους υποστηρικτές διεθνιστικών κομμάτων και προαιρετικότητα στους θιασώτες της εθνικής κυριαρχίας δεν είναι μόνο μια πολιτική τοποθέτηση.
Είναι και μια ευκαιρία να εκτεθεί η απόσταση ανάμεσα σε αυτά που το ίδιο το πολιτικό σύστημα κηρύττει και σε αυτά που πράττει.
Σε ένα υγιές δημοκρατικό περιβάλλον, η υποχρεωτικότητα θα έπρεπε να επιβάλλεται μόνο όταν υπάρχει πραγματική συναίνεση και πλήρης διαφάνεια.
Αντίθετα, η δηλωμένη εμμονή της Δημοκρατικής Παράταξης για καθολικό Προσωπικό Αριθμό δεν σέβεται τις θεμελιώδεις ελευθερίες που οφείλει να σέβεται κάθε δημοκρατικό κράτος.
Αν λάβουμε, επιπροσθέτως, υπόψιν μας ότι η εγγύηση της ακεραιότητας και της ορθής χρήσης των προσωπικών δεδομένων παρέχεται από την κυβέρνηση που συμμετείχε, με τις πράξεις ή τις παραλήψεις της, σε παράνομες υποκλοπές από αλλοδαπά συμφέροντα, τότε η λέξη «διασφάλιση» αποκτά ιδιαίτερο βάρος.
Η ίδια λέξη, όταν χρησιμοποιήθηκε για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, μετατράπηκε στο πιο σύντομο ανέκδοτο της Μεταπολίτευσης.
Είναι σαφές ότι το σύνολο των υγιών δυνάμεων του τόπου επιβάλλεται να σταθεί στα πόδια του αναγνωρίζοντας το προφανές: ότι η Δημοκρατική Παράταξη προωθεί την υποχρεωτικότητα του Προσωπικού Αριθμού ως εργαλείο για να καταστήσει το Σύνταγμα ανενεργό.
Κατά την ανάλυση του άρθρου, αυτό γίνεται με τρόπο ανάλογο προς την προσπάθεια της Δημοκρατικής Παράταξης των ΗΠΑ, μέσω της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος από εργαλειοποιημένες μεταναστευτικές ροές, να καταστήσει ανενεργό το Σύνταγμα των ΗΠΑ και να εγκαθιδρύσει καθεστώς.
«Ποιος είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για να πτωχεύσεις; Συνέχισε να αυξάνεις το μερίδιό σου σε μια αγορά που συρρικνώνεται.» Other People’s Money (1991)
Αυτό ακριβώς κάνει το πολιτικό προσωπικό της Δημοκρατικής Παράταξης στην Ελλάδα.
Προκαλεί συνειδητά πολιτειακή ευθραυστότητα, ώστε η χώρα μας να αντιμετωπιστεί από τον κύριο σύμμαχό της ως Ιράν των Βαλκανίων, προκαλώντας τον πολιτικό βομβαρδισμό της.
* ΑΝΑΠΝΟΗ – Πολιτειακή Παράταξη
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Εστία»