Κείμενο
Για περισσότερο από μισό αιώνα, η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα διαμορφώνεται από διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας παράταξης: της Δημοκρατικής.
Είτε με τη Νέα Δημοκρατία, είτε με το ΠΑΣΟΚ, είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, το πολιτικό σύστημα κινήθηκε μέσα σε παραλλαγές μιας κοινής ιδεολογικής κατεύθυνσης. Κάθε κόμμα διαφοροποιήθηκε με τον δικό του τρόπο, όμως όλοι μοιράστηκαν την ίδια θεμελιώδη αναφορά σε ένα πολιτικό ρεύμα που κυριαρχεί για δεκαετίες.
Αυτό σημαίνει ότι, στην πράξη, η Ελλάδα δεν είχε ποτέ ισχυρή παρουσία μιας διαφορετικής, εναλλακτικής παράταξης. Ενώ σε πολλές χώρες ο δημόσιος διάλογος τροφοδοτείται από την αντιπαράθεση δύο μεγάλων ιδεολογικών πόλων, εδώ υπήρξε μόνο ο ένας.
Η έλλειψη ισορροπίας και η απουσία μιας πραγματικής επιλογής στέρησε από την κοινωνία την ανάσα ανανέωσης και την αίσθηση της εναλλακτικής προοπτικής.
Η Αναπνοή έρχεται να καλύψει ακριβώς αυτό το κενό.
Αποτελεί την πρώτη οργανωμένη παρουσία της Πολιτειακής Παράταξης στην Ελλάδα. Με σεβασμό στην παράδοση, αλλά και με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, η Αναπνοή φέρνει μια νέα προοπτική στον πολιτικό διάλογο: προτάσεις που στηρίζονται στην ελευθερία, την υπευθυνότητα, την καινοτομία και τη συμμετοχή.
Για πρώτη φορά, ο πολίτης έχει τη δυνατότητα να συγκρίνει πραγματικά δύο διαφορετικές πολιτικές κατευθύνσεις.
Για πρώτη φορά, ανοίγει ο χώρος για μια νέα ισορροπία.
Η Αναπνοή – Πολιτειακή Παράταξη είναι εδώ, όχι για να αναπαράγει τις ίδιες λανθασμένες πολιτικές με διαφορετική μορφή, αλλά για να φέρει το διαφορετικό.
Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα έχει ανοίξει ένα βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους πολίτες και το πολιτικό σύστημα. Η κοινωνία νιώθει εγκαταλειμμένη από τους θεσμούς, δυσαρεστημένη από την ανικανότητα κυβέρνησης και αντιπολίτευσης να αντιμετωπίσουν ζητήματα καθημερινότητας, και φοβισμένη από πολιτικούς γυρολόγους που εκμεταλλεύονται την οργή και την ανασφάλειά της.
Σε αυτό το πολιτικό αδιέξοδο, το νέο πολιτικό κόμμα «Αναπνοή» προσφέρει τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο.
Η τήρηση του Συντάγματος, η ελευθερία και η πιστή τήρηση των ηθικών κανόνων της Δημοκρατίας που βασίζεται στην κυριαρχία του λαού, είναι τα κορυφαία και θεμελιώδη συστατικά στοιχεία λειτουργίας μιας ευνομούμενης πολιτείας.
Ό,τι λειτουργεί έξω από αυτή τη διαδικασία είναι συνταγματική εκτροπή και η κοινοβουλευτική δημοκρατία μεταβάλλεται σε ένα μόρφωμα κοινωνικής ανισορροπίας και πολιτικής αστάθειας.
Στη Δημοκρατία ο κάθε πολίτης πρέπει να αισθάνεται ελεύθερος και ασφαλής όσο και οι εκλεγμένοι από αυτόν πολιτικοί του.
Αντίθετα, στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα έχει ανοίξει ένα βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους πολίτες και το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης. Η κοινωνία έχει διαιρεθεί σε μια μικρή κάστα που παραμένει ενωμένη απολαμβάνοντας τα οφέλη ασύδοτης άσκησης εξουσίας και τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού που έχει σπάσει σε πολλά κομμάτια.
Ακόμα και οι πλέον ψύχραιμοι βρίσκονται σε αμηχανία.
Τα κατά συρροή και κατ’ επάγγελμα φαινόμενα της πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής και διαφθοράς, η αστάθεια στην εθνική και δημόσια τάξη που συνδιακυμαίνεται με τα φαινόμενα αυτά και οι αναξιόπιστες υπεκφυγές των κυβερνήσεων να αναχαιτίσουν την πρωτόγνωρη επέλαση λεηλασίας του διαρκώς συρρικνούμενου διαθέσιμου εισοδήματος του πολίτη, έχουν οδηγήσει το μεγαλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού σε τραγική οικονομική αποδυνάμωση, απογοήτευση, ψυχική εξαθλίωση και πνευματική περιθωριοποίηση.
Αν προσθέσουμε και το ψυχολογικό κόστος των πολιτών ως άμεση συνέπεια από αυτή την πίεση, τότε δεν χρειάζεται κανείς να έχει μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί το εκρηκτικό κοινωνικά αδιέξοδο στο οποίο οδηγούμαστε και ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα αν δεν μπει ένα τέρμα σε αυτόν τον εκφυλιστικό τρόπο άσκησης εξουσίας και διακυβέρνησης της χώρας.
ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ – ΕΛΛΗΝΕΣ
Σε αυτό το πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της ιστορικής μας διαδρομής ήρθε η ώρα για ΑΝΑΠΝΟΗ.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» συγκροτείται από λαϊκές δυνάμεις έξω από προκατασκευασμένα μορφώματα, προκατασκευασμένες αυθεντίες, σωτήρες και καθεστωτικά οικονομικά συμφέροντα.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» κινείται προς την κατεύθυνση αποκατάστασης της πολιτικής και λαϊκής κυριαρχίας ως κέντρου βάρους άσκησης της εξουσίας.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» υπηρετεί αξίες. Δεν πειραματίζεται με τα σύμβολα που αποτελούν ηθικές παρακαταθήκες και δυνάμεις που αντέχουν στον χρόνο.
Η κοινωνία εξελίσσεται ισόρροπα όταν δεν αποκόπτεται από τις παραδόσεις της. Όταν οι κοινωνίες αποκόπτονται από την ιστορική τους διαδρομή, οδηγούνται σε μια κατάσταση μοναξιάς και μαρασμού. Σε ένα είδος αθροιστικού συνόλου αμφίβολης πορείας, ενδογενώς αντιφατικού και μετέωρου, σε μια διαρκή κατάσταση υπαρξιακής τρωτότητας από κάθε εσωτερικό και εξωτερικό κίνδυνο.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» δεν μπαίνει στον πειρασμό να κρίνει, εντός των ορίων της συνταγματικής νομιμότητας, τις ιδεολογίες ως καλές ή κακές, κάλπικες ή αντικειμενικές, προοδευτικές ή συντηρητικές, με per se υποκειμενικά κριτήρια.
Αντίθετα, θέτει ως βάση ότι ο πολίτης πρέπει να αντιμετωπίζεται με κοινωνικά, επιστημονικά και διακεκριμένα κριτήρια ισότιμης συμπόρευσης.
Με κριτήρια ιστορικά, κοσμολογικά και ορθολογιστικά, ώστε να μην αφήνεται περιθώριο κατακερματισμού της προσωπικότητας.
Η διαδικασία σκέψης και αποφάσεων δεν είναι μόνο θέμα συναίνεσης ή συμφωνίας, αλλά προϋπόθεση κοινωνικής αλληλεγγύης και ισορροπίας.
Όταν ελέγχουμε το παρελθόν δεν το κάνουμε για να το εκδικηθούμε. Το κάνουμε για να οικοδομήσουμε το μέλλον απαλλαγμένο από τις ενοχές του παρελθόντος.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» εισάγει στην κρίση του ελληνικού λαού ένα πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο διακυβέρνησης χωρίς αφηρημένα συστήματα σκέψης που διαστρέφουν τις προθέσεις και αποπροσανατολίζουν τους πολίτες προς κατευθύνσεις εικονικής πραγματικότητας.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» αρνείται να συνταυτιστεί με οποιαδήποτε ιδεολογία που κινείται προς την κατεύθυνση πολιτικού και οικονομικού δογματισμού, εξαιτίας του οποίου ενισχύεται η συγκρουσιακή στείρα αντιπαλότητα, γενεσιουργός αιτία ακραίων αποκλίσεων και κοινωνικών ανισοτήτων.
Οι ιδεολογίες δεν πρέπει να λειτουργούν σαν ρευστά πλαίσια συμπτώσεων. Όταν συμβαίνει αυτό, σε επίπεδο δομών μοιάζουν με απρόσφορες πολιτικές σοφιστίες και σε επίπεδο λειτουργίας μεταβάλλονται σε φαινόμενα στείρας κοινωνικής πολυδιάσπασης.
Η εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας απέδειξε με τρόπο κραυγαλέο ότι οι ιδεολογικές πλατφόρμες εξουσίας που εφαρμόστηκαν και εξακολουθούν να κυριαρχούν και στις μέρες μας, αφορούν μοντέλα κατά βάση επιθυμιών και επιδιώξεων οργανωμένων μειοψηφιών στο όνομα της δήθεν αντικατάστασης των ανισοτήτων.
Το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Όταν αναλάμβαναν την εξουσία, λειτουργούσαν δίκην οβιδιακών μεταλλάξεων με βάση τα προσωπικά τους συμφέροντα και εκείνα των αφεντικών τους, σε βάρος των ιστορικών, οικονομικών, κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων των πολιτών.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ», αντίθετα, πιστεύει στην εφαρμογή μιας αναπτυξιακής καινοτόμου δημοκρατικής διαδικασίας και διακυβέρνησης, όπου η προστασία των φυσικών, ατομικών, κοινωνικών, οικονομικών και εργασιακών δικαιωμάτων των πολιτών θα εξασφαλίζεται ρητά και κατηγορηματικά με μη αναστρέψιμες συνταγματικές δικλείδες ασφαλείας, ώστε να επιτυγχάνεται η λειτουργία ενός πολιτικοοικονομικού μοντέλου κοινωνικής ισορροπίας.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» δεν αρνείται τη φιλοσοφία της ελεύθερης αγοράς και του ανταγωνισμού.
Αρνείται τη δικτατορία της αγοράς που τρέχει με ρυθμούς πλήρους αυτονόμησης, σύμφωνα με τους δικούς της κανόνες, μέσα σε πλαίσια πρωτοφανούς και πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα ασυλίας.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» αρνείται τον κάλπικο ανταγωνισμό.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ» αρνείται την τροφοδοσία της αγοράς με προϊόντα και υπηρεσίες αμφίβολης ποιότητας και προέλευσης.
Η «ΑΝΑΠΝΟΗ», αμέσως μόλις επιβεβαιωθεί από τον λαό και ασκήσει κυβερνητικά καθήκοντα, θα επεμβαίνει αστραπιαία και καταλυτικά οσάκις υπονομεύεται η οικονομική ισορροπία της κοινωνίας και η υγεία των πολιτών από ανεξέλεγκτες τάσεις και δόλιες συμπεριφορές.
Η νομιμότητα σε ένα ευνομούμενο κράτος πρέπει να λειτουργεί καθολικά ως αυτονόητο στοιχείο της δημόσιας τάξης και ειρήνης και όχι ως εργαλείο υπόθαλψης της κοινωνικής ανισότητας.
Η κοινωνική πειθαρχία προϋποθέτει τη λειτουργία μιας ευνομούμενης πολιτείας. Δεν είναι φαινόμενο επιβολής καθεστώτος.
Διαφορετικά, η πειθαρχία που επιβάλλεται από την καταχρηστική άσκηση της εξουσίας είναι δουλεία. Είναι γροθιά στα σπλάχνα της δημοκρατίας.
Σε αυτό το σημείο, η «ΑΝΑΠΝΟΗ» θα υπερασπιστεί τη Δημοκρατία και τη συνταγματική νομιμότητα, όπως υποχρεούται.
Τέλος, αυτές τις στιγμές, κατά τις οποίες τα κόμματα της μεταπολίτευσης βρίσκονται κάτω από το βάρος των βαριών ενοχών τους και μοιάζουν με χιονοστιβάδα που τρέχει ολοταχώς στον μονόδρομο της κατηφόρας, ο λαός έχει ανάγκη από ένα καινούργιο σκαρί με λαμπερές και αναλλοίωτες αξίες.
Τις ώρες αυτές, που κυβέρνηση και αντιπολίτευση βουλώνουν τρύπες όπως όπως, τη μία μετά την άλλη, ενώ το σκαρί συνθλίβεται και το πλοίο βουλιάζει, ο λαός έχει ανάγκη από μια νέα δύναμη που θα συμβάλει αποφασιστικά στην έξοδο της χώρας από τα καταστροφικά αποτελέσματα της παρακμής.
Υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει.
Αρκεί η ελπίδα να μεταβληθεί σε πίστη, η πίστη σε βούληση και η βούληση σε απόφαση για αγώνα, συστράτευση και συμπόρευση.
Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι η Ιστορία καταδικάζει όχι μόνο αυτούς που έφταιξαν, αλλά και όλους τους υπόλοιπους που, ενώ μπορούσαν να αντιδράσουν, δεν το έπραξαν.
Για να σωθείς, πρέπει να το θέλεις.
Αν θέλεις να μην είσαι πλέον μέρος του προβλήματος αλλά μέρος της λύσης, έλα στην «ΑΝΑΠΝΟΗ».